Geri Gelen Kilolar

24. hafta ile birlikte hamileligin baslangicindaki kiloma kavusmus bulunmaktayim. Tam 52 kilo ile baslamistim ve yasklasik alti ayin sonunda normale donebildim. Bundan sonra uzerine koymaya devam edecegim. Bundan sonraki kontrollerimiz iki haftada bir olacak. Gunler hizla gecmeye devam ediyor. Biz de bu hiza ayak uydurup minik bir gezinti yapalim dedik. Biraz deniz havasi aldik ve bol bol muzik dinledik. Aksel ilk canli muzik deneyimini yasadi. Bence cok da sevdi. Deniz kenarindaki serin ruzgar Aksel'im sayesinde ilik bir meltem gibi geldi bana:) Hava sartlari sebebi ile cok az yuzebildik ama huzur dulup donduk evimize. Persembe gunu babaanne ile dede geliyor Turkiye'den. Anneannemin ve babaannemin elinden en sevdigim yiyeceklerden getirecekler. Bakalim Aksel de sevecek mi?

Bir sürü minik şey:)

Gunler hamileligin ilk zamanlarina gore daha hizli gecmeye basladi. 19. haftadan itibaren mide bulantilarim azaldi ve simdi cok yuklenmedigim surece hic bulanmiyor. Bu cok guzel bir sey cunku kulaga komik gelse de, insan omrunun sonuna kadar midesi bulanacak saniyor:) Gerci her seyin yolunda gitmesi de, "daha aktif birseyler yapabilsem" dusuncesini sokuyor aklima. Simdilik zamanimi en guzel sekilde gecirmeye calisiyorum.. Bu haftanin basindan beri sanki gobegimi dikkatli izlesem, buyudugunu gorebilecekmis gibi hissettim:) Cok hizli gibi geldi bana. Yandaki fotograf "22hafta+2gun"lukken cekildi.

Alttaki de ondan hemen bir gun once, yani "22hafta+1gun"lukken...

       

Eda hizla yardimima kosmaya devam ediyor. Gecen aksam minik Alp'in kundak, pijama, emzirme yastigi gibi birkac esyasini getirdi bize.. Alinacaklar, yapilacaklar ve basimiza gelecekler konusunda da bizi bilgilendirmeye devam ediyor. 

Gectigimiz haftasonu baby shower kaydimizin ikinci kismini gerceklestirdik.. Zaman icinde ekleme-cikarmalar yapabilirim ama listelerimiz hemen hemen hazir. Bence bu minik seylerle ugrasmak bebek beklerken yapilan en zevkli is. Nasil oluyor bilmiyorum ama kendim icin birseyler bakmaya ciktigimda hep ellerim Aksel icin aldiklarimla dolu donuyorum:) Sonra da saatlerce onlara bakiyorum, babiskoya gosterirken de ayri bir heyecanlaniyorum:)

Bu da dun gorur gormez cantaya attigim bir minik sey! Izlenimlerime gore baba-ogul cok iyi anlasacaklarini tahmin ediyorum. Aradaki boyut farki zamanla kapanacak ve belki de tersine donecek ama ben birbirlerinin ellerini hep simsiki tutabilsinler istiyorum...

Yine gecen hafta bebek arabamiz ve araba koltugumuz geldi. Sanki kendimize yeni bir araba almisiz gibi sevindik ve etrafinda donduk butun gun:) "Seni bununla arabaya koyup gezdirecegiz" diye de anlattik boyali kusa:) 

Yolunu gozluyoruz Aksel! Sen bize simdiden cok iyi geldin. Huzurla buyu ve gel yanimiza... 

Not: Besinci evlilik yildonumumuzde aslinda sen de bizimleydin:)

Hazırlıklar...

Bugun, arkadasim Eda ve annesi ile baby shower kaydimizi yaptik. Herhalde bu konuda bana daha iyi yardim edecek birini bulamazdim. Sagolsun bu sicakta benimle gezdi ve herseyi tek tek anlatti. Daha once defalarca onunden gectigim ve bana hic bir anlam ifade etmeyen bir suru sey, simdi cok daha anlamli. Neler ise yarar, neler gereksiz, hangi urunun hangi markasini secmeliyim.. Artik hepsini biliyorum! Ayrica bu is benim cok da hosuma gitti.. Mini mini seylerin arasinda gezerken pek bir mutlu oldum:) Isimiz bittikten sonra da, kiyafet konusunda uygun fiyata guzel seyler bulabilecegimiz bir magazaya gittik ve ben tabii ki yine elim bos donmedim. Biz yavas yavas hazirlaniyoruz ve Aksel'i kucagimiza almak icin sabirsizlaniyoruz. O da bunun farkinda, hizla buyuyor ve yanimiza gelmeye hazirlaniyor. Artik elimizi karnima koymadan da hareket ettigini gorebiliyoruz. Yandaki gelisim kartinda da yazdigi gibi bu hafta ruya gormeye baslamis minik.. Ve uykusu da duzene girmis.. Elimizden geldigince sartlari O'nun icin uygun hale getirmeye calisiyoruz. Hep yanimizdaymis gibi O'na da anlatiyoruz olanlari ve sarkilar soylemeye devam ediyoruz.. Umarim geldiginde de bebegimize iyi bakabiliriz.

It's a boy!

5 Agustos gunu ikinci trimester ultrason kontrolumuz vardi. Hem bebegimizin saglikli olup olmadigini hem de cinsiyetini ogrenecegimiz icin cok heyecanliydik. Oyle ki, babisko bizi 3 saatlik uyku ile goturdu doktora.. Bu seferki ultrason doktorumuz cok guler yuzluydu ve dolayisi ile biz de daha rahattik. Once benim vucudumda herseyin yolunda olup olmadigina bakti. Daha sonra minigin beyninden basladi goruntulemeye.. Olculer aldi, kan dolasimi duzgun mu, organlari islevini yerine getiriyor mu diye bakti. Sonra da minik ellerini, ayaklarini, burnunu, dudaklarini gorduk tek tek. Bize "thumbs up" bile yapti:)

Sira 3 boyutlu fotograf cekmeye gelince, ellerini bir turlu yuzunden cekmedi minik.. Yandaki fotograflardan sadece ortadaki pozu yakalayabildik:) Aslinda bir suru ultrason fotografini cekip CD'ye koydu doktorumuz ama eve gelince malesef CD'nin bos oldugunu gorduk! Bu hafta gidip fotograflarimizi isteyecegim.

Bu da ilk oyuncagimiz.. Bir arkadasin bebeginde gormustum ve bacaklarina bayilmistim:) Gezerken rastladim ve hemen aldim. Insallah Aksel'imiz de sever.

Fotograf 20 haftalikken cekildi..




Bu hafta kesfettigimiz bir baska sey ise minigin muzik sevdigi.. Ama oyle her muzigi degil, kaliteli olanlari:) Sanirim babasi ile ortak zevkleri var. Iki aksam once babisko bana sevdigi bir parcayi dinletiyordu ve minik hemen harekete gecti.. Arkasindan babiskonun pek sevmedigi bir parca basladi ve bizimkinden tık yok! Ve tabii ki dinlemekten en cok zevk aldigimiz parcalar, babiskonun kendi elleri ile yaptiklari..

Bu arada bu hafta yeni doktorumuz ile tanistim. Bu aya kadar benimle ilgilenen doktor akademiye gecmeye karar verdi.. Dolayisi ile bagli oldugu hastaneyi de degistirdi. Halbuki ben doktorumdan once hangi hastanede dogum yapmak istedigime karar vermistim ve o hastane ile calisan bir klinik(ve doktor) bulmustum. Doktorumuzun bu karari ile bizim de bir karar vermemiz gerekti. Ya onunla devam edip, gittigi hastanede dogum yapacaktim ya da bu klinikte kalip, farkli bir doktor sececektim. Ben hastaneden yana kullandim tercihimi ve doktorumu degistirdim. Sanirim bu doktoru daha cok sevdim:) Hem daha sicak kanli hem de ilgiliydi. Bu,  21. haftamiz ve 49 kiloya ulastim. Bakalim bundan sonra nasil devam edecek.

Yolun Yarısı..

"Nasil gecti anlamadim" diyemeyecegim 19 haftalik, neredeyse yolumuzun yarisi olan zaman dilimini geride biraktik.. Benim icin her gun bir digerinden daha uzun ve hemen hemen hepsi kendi capinda sıkıntılı geciyor. Hala "aclik" hissinin yerinde mide bulantisi var.. Karnim hemen doymuyor, doyunca da fazla kacirmis oldugum icin yine midem bulaniyor.. Cocukken en korktugum hastalik "mide bulantisi" idi. Simdi bu minik cocuk bana bunu hergun yasatiyor. Demek ki O'nu cok sevecegim:)

Tabii bu surecte babisko da ben de bos durmuyoruz. Boyali kus'a sarkilar soyluyoruz, hikayeler anlatiyoruz ve O'na nasil daha iyi bakabilecegimizi ogrenmeye calisiyoruz.. Gunden gune gelisimini resimli kitaplarimizdan takip ediyoruz.. Mesela, artik bizi duyabildigini ogrendigimiz hafta -ki yaklasik 16. haftaya denk geliyor- hemen "Seni cok seviyoruuuz" dedik. Kollari ve bacaklarinin vucudu ile orantili hale geldigini ve kendini iterek yer degistirmeye basladigini ise kendisi ispat etti bize:)


Bu hafta iki defa babisko ile iletisim kurmaya calisti.. Daha once okudugum bir kitaptaki "sizi rahatsiz edecek kadar fazla hareket ederse, baba adayinin elini karniniza koyup bebekle iletisim kurmasini saglayin. Bu onu sakinlestirecektir." bilgisini de gecen hafta onayladi kusumuz. Ben her hareketini babisko da hissetsin isterken, minige bir sakinlik geliyor. Babisko uzaklasinca da hemen bir aksiyon! Bu durum, uyku (ya da uykusuzluk!!) nobetlerimizin kahramaninin kim olacagini gosteriyor olabilir mi acaba? Yoksa bu bir temenni mi?!

Aramiza katildiktan sonra minigimize ve bize iyi gelecek seyleri arastirmanin ve ogrenmeye calismanin yaninda, kendisini Aralik ayinda bekledigimiz icin, geldiginde O'nu yumusak birseylere sarmalamamamiz gerektigini dusundum ve kollari sivadim.. Umarim basariyla tamamlayabilirim.

Tum bunlarin disinda bol bol uyuyorum.. Oglen uykularini da sayarsak, gunde 13-14 saat kadar! Hava cok sicak ve nemli. Doktorumuzun soyledigine gore kalbim zaten normalden %30 daha hizli atiyor. Bu da benim gunlerimi evde gecirmem icin kuvvetli bir sebep. Kendimi oyalayacak seyler bulmaya calisiyorum ama Eylul'de gelecek misafirlerimiz icin de gun saymadan edemiyorum. Yandaki fotograf dun, yani "19hafta"likken cekildi.. Bakalim uykular bize yaramis mi:)

Başlangıç

Hamile gunlugu tutmaya baslamak icin biraz gec gibi gorunse de, aslinda planladigima gore erken bile basliyor sayilirim. Boyali kusumuz geldikten sonra yazmaya baslamayi planliyordum. Ancak farkettim ki zor bir hamilelik gecirsem de paylasmaya deger seyler yasamamiz kacinilmaz. Ozellikle gecen haftadan beri minigimizin "ben buradayim" aktiviteleri artik bir yerden baslamam gerektigini fisildadi kulagima.



Her ne kadar bu doneme fazlasi ile planli girsek de, hem sartlar hem de ilk deneyimimiz olmasi nedeni ile ne kadar acemi oldugumuzu her gun daha da iyi anliyoruz.. Mesela, fotograf cekmeye daha yeni yeni basladik. Bu mutlulugu gozlerimiz dolu ve sapsal bir sekilde karsiladigimiz ani, gobegimin buyume surecini falan fotograflamak aklimizin ucundan bile gecmedi.. Zaman bize izin verdikce, bunlari kendimiz anlatacagiz artik dinlemek isteyenlere:) Yandaki ultrason fotografi "11hafta+4gun"lukken cekildi. 6 haftalikken cekilen ilk ultrason fotografimizi saymazsak, ilk fotografimiz sayilir.

Bu mutluluk cok istedigimiz bir zamanda geldi bize. Ilk 6-7 haftamiz saskinlik, heyecan, paylasimlar ve adaptasyon ile gecti. Derken, bunun aslinda o kadar da kolay bir surec olmayacagini bizzat tecrube etmeye basladim. Istahsizlik, mide bulantilari, bazi hassasliklar derken, 14. haftaya kadar toplam 7 kg. kaybettim. Su anda "17hafta+5gun"deyiz ve 1kg. geri almis durumdayim. Aslinda hamilelikten hemen once 47 iken 52'ye cikan kilom biraz dengelendi bu asamada.. Ama hic zevkli ve kolay bir donem degildi. Hala bir gunum digerini tutmuyor. Istah acisindan da, enerji acisindan da. Mesela hamilelikte mutlaka alinmasi gerekli diye beynimize kazinmis olan sut ile aram hic iyi degil. Normalde aramin pek iyi olmadigi yogurt ve meyve ile de kanka sayiliriz su aralar:) Istahim oldugu zamanlar mutlaka guzel seyler yemeye calisiyorum. Onun disinda da idare etmeye calisiyoruz iste.. Bu arada, babiskomuzun isinin musait olmasi, ve bu zor donemi bizimle evde gecirebilmesi acisindan cok sansliyiz.. Hem bize yemekler yapti hem de evimizi guzel melodilerle doldurup bize pek cok huzur verdi. Boyali kusumuzun aramiza katildiktan sonra da bu melodilere asina olacagini soyledi doktorumuz:) Ustteki fotografi da babisko 16. haftada, guzel bir aksam yemegi sonrasi keyif yaparken cekti.

Alisverisi seven bir anne adayi olarak, birkac basarisiz girisimim oldu bugune kadar. Nereden baslayacagimi ve neye ihtiyacimiz olacagini hic kestiremedim ve ellerim bos dondum eve.. Bu konuda icraata gecmekten cok, arastirma yapmaya agirlik verdim. Yakinimdaki yeni annelere, kitaplara, internet sitelerine basvurdum. Yakin zamanda babaanne ve dedenin yanimiza gelecek olmasi ve ardindan anneannenin yardimimiza kosacak olmasina da biraz guvendim sanirim. Bu arada babisko ilk hediyemizi bir gece biz uykudayken almis...

Gecen hafta elimize gecen bir kupon ile, enerjimizin yerinde oldugu bir gun dustuk yollara ve birkac parca minik esya ile bir ucundan basladik:) Henuz cinsiyet konusunda bir bilgimiz olmadigi icin unisex kiyafetler tercih ettik ama babisko da ben de, cinsiyet belli olunca bizi kimsenin durduramayacagini ispatladik. Kisacasi, cilgin asliveris gunlerinin baslamasina sadece 2 hafta kaldi!!